คอมพิวเตอร์มีประโยชน์และโทษถ้าใช้ในทางที่ผิด ไม่มีใครเกิดมารู้จักเครื่องคอมพิวเตอร์ และเรียนรู้สามารถใช้เครื่องคอมพิวเตอร์ได้เลย เราต้องหมั่นศึกษาเรียนรู้ ว่าคอมพิวเตอร์ทำงาน กันอย่างไร เริ่มต้นเรียนรู้ว่าเครื่องคอมพิวเตอร์เครื่องเดียวที่เราใช้งานอยู่ในปัจจุบัน มันทำงานอย่างไร และถ้าต่อเข้าอีกอีกเครื่องจะทำอย่างไร และถ้าต้องการแลกเปลี่ยนข้อมูล จากเครื่องหนึ่งไปยังอีกเครื่องหนึ่งจะทำอย่างไรนอกจากนั้นยังต้องก้าวไปอีกขั้นว่าถ้าต่อมาก กว่าสองเครื่องและระยะทางไกลเช่น จากตำบลไปอำเภอ ไปจังหวัด ไปทั่วโลก ใช้อะไรเป็นตัวนำไป เริ่มออกมาสู่โลกกว้างแล้วเหมือนกับว่านกเริ่มหัดบิน เมื่อรู้สึกว่าบินจนปีกเริ่มแข็งแล้ว เราต้องรู้ว่าอินเทอร์เน็ต ทำงานกันอย่างไร เราต้องเรียนรู้มากมาย ด้วยใจที่รักและมุ่งมั่น ในขณะที่กำลัง ศึกษาอยู่มีอุปสรรคมากมาย เช่นผู้ร่วมงานบางท่านเกิดอาการหึงหวงคอมพิวเตอร์จนเกินงาม เช่น มักจะ กล่าวเป็นประจำว่าใครเล่นเครื่องคอมพิวเตอร์ของกู ลูกใครมาทำงานกับพ่อกับแม่ก็ดุว่าอย่าเอาลูกมา (พอลูกตัวเองโต) กลับเอาลูกมาให้นั่งเล่นเกมส์อย่างน่าตาเฉยอย่างนี้เป็นต้น ผู้เขียนรู้สึกละอาใจจริงๆ เพราะเขาพูดมาไม่ถูกเครื่องคอมพิวเตอร์เป็นของส่วนรวม อย่าเป็นสองมาตรฐาน นึกถึกคำพูดตัวเองที่ว่าคนอื่นบ้าง แต่ เดี๋ยวนี้ละเป็นอย่างไง การจะพูดจะจาให้คิดถึงหัวอกคนอื่นบ้างนะครับ ให้ค่อยเกื้อหนุนกันไปมันไม่ตายหรอก อย่าเห็นแก่นตัว อกเขา อกเรา ซึ่งแต่ละคนมีจุดเด่นไม่เหมือน กัน ทำให้ผู้เขียนยิ่งมีความอยากรู้ อยากเห็นมากขึ้น พยายามไปศึกษา หาทางออกโดยการเขียนเว๊บเพ็จ ให้ความรู้คนที่ยังไม่เข้าใจอะไรเลย ให้เข้าใจในระบบติดต่อสื่อสาร ทางเน็ต ตลอดจน โปรแกรมอำนวยความสะดวกต่าง ๆ เป็นต้น

  ผมขอขอบพระคุณท่านหัวหน้างาน น.ส รำพรรณ ภัทรนิตย์ ที่ท่านเข้าใจและให้กำลังใจกระผมเสมอมา และขอขอบคุณเพื่อนร่วมงานทุกท่านที่ให้กำลังใจ ช่วงนี้ไม่มีใครติเตียนอีกเลย...ที่ได้กล่าวมานี้ อยากให้เพื่อนร่วมงานเข้าใจจุดมุ่งหมาย....เพื่อนร่วมงานผู้ที่สนใจ อยากเรียนรู้จริงๆก็สามารถเรียนรู้ ได้และกระผมอยากให้ใช้ทรัพยากรที่มีอยู่ให้เป็นจริงๆ ดีกว่ารู้แค่ 2-3 คนเท่านั้น ทุกวันนี้เป็นยุคที่แข่งขันกัน ทางอีเลคโทรนิกส์ เราต้องเรียนรู้ให้ทัน.... ขนาดระดับตำบลเขาเรียนรู้การใช้งานคอมพิวเตอร์และ INTERNET กันเก่งแล้ว... และเราก็อยู่ในมหาวิทยาลัย ถ้าใช้ไม่เป็น......อายเขาไหม...


จากใจจริง นายสุริยพร ยิ่งเจริญกิจขจร

21 เมษายน 2548

ความในใจของกระผม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

HOME